( مسأله 1314 ) : اگر صحرانشين مثلا براي پيدا كردن منزل وچراگاه حيواناتش سفر كند ، چنانچه با بنه ودستگاه باشد نماز را تمام بخواند ، والا چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1315 ) : اگر صحرانشين مثلا براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( شرط هفتم ) آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، واما كسى كه كأرش مسافرت است به اين معنى كه يا كارى جز مسافرت كردن ندارد ، به حدى كه عرف أو را كثير السفر مىگويند ويا اين كه كارى كه در زندگانى براي خود انتخاب كرده توقف بر سفر دارد ، مانند شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان ، اين گونه اشخاص اگر چه براي جهت شخصي خودشان چون بردن اثاثيه منزل ويا نقل وانتقال عيالشان مسافرت كنند ، بايد نماز را تمام بخوانند ، وملحق مىشود به كسى كه كأرش سفر است كسى كه كأرش در جاى ديگرى است كه هر روز يا دو روز يك مرتبه مثلا به آن جا سفر نموده وبرمىگردد ، مانند كسى كه اقامتش در جائى است وكأرش در جاى ديگر از قبيل تجارت وتدريس . ( مسأله 1316 ) : كسى كه شغلش در مسافرت است ، اگر براي كار ديگرى مثلا براي زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، مگر آن كه عرفا أو را كثير السفر بگويند . ولى اگر مثلا شوفر اتومبيل خود را براي زيارة كرايه بدهد ، ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، در هر حال بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1317 ) : حمله دار يعنى كسى كه براي رساندن حاجيها به مكة مسافرت مىكند ، چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند واگر شغلش مسافرت نباشد ، وفقط در أيام حج براي حمله‌دارى سفر مىكند ، احتياط واجب آنست كه بين نماز وشكسته جمع نمايد ، ولى چنانچه مدت